İbn-i Teymiyye Ruhlar tasarruf eder savaşa katılır diyor
İbn Teymiyye şöyle demiştir:
“Kerametlerin en yücesi, ilim ve iman hususunda Allah’a itaat etmektir. Nitekim Allah, veli kullarının (evliyanın) vasfını şu şekilde yapmıştır: ‘Bilesiniz ki, Allah’ın dostlarına korku yoktur; onlar üzülmeyeceklerdir de. Onlar, iman edip takvaya ermiş olanlardır.’ (Yunus, 62-63).
Allah’ın veli kullarının başına gelen keşif ve tasarruflar, peygamberlerin mucizelerinden birer parça gibidir. Nasıl ki peygamberlerin mucizeleri onların doğruluğunun delili ise, velilerin kerametleri de onların peygamberlere tâbi olduklarının delilidir.
“وَقَدْ شُوهِدَ مِنْ تَأْثِيرِ أَرْوَاحِ الشُّهَدَاءِ وَالصُّلَحَاءِ بَعْدَ مَوْتِهِمْ فِي كَسْرِ الْعَدُوِّ وَهَزِيمَتِهِ مَا هُوَ مَعْرُوفٌ، وَقَدْ كَانَ الصَّحَابَةُ يَرَوْنَ فِي عَسَاكِرِ الْكُفَّارِ رِجَالًا عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ يُقَاتِلُونَ مَعَهُمْ، وَيَقُولُونَ: هَذَا أَبُو بَكْرٍ وَأَصْحَابُهُ.”
Şehitlerin ve salih kişilerin ruhlarının, ölümlerinden sonra düşmanı bozguna uğratma ve onları yenilgiye uğratmadaki etkileri hususunda görülenler bilinen bir gerçektir. Sahabeler, kâfir ordularının içinde (müminlerle) birlikte savaşan beyaz elbiseli adamlar görürler ve ‘Bu Ebu Bekir ve onun arkadaşlarıdır’ derlerdi.
Benzer şekilde, birçok insan salih kişilerin vefatından sonra onlardan yardım gördüğünü, rüyalarında veya uyanıkken onların düşmana karşı zafer kazandırdığını veya sıkıntıları giderdiğini gördüğünü aktarmıştır. Bunlar, Allah’ın izniyle gerçekleşen kerametlerdir. Ancak bu durum, hiç kimsenin kendi başına bir ilah olduğu veya Allah’ın müdahalesi olmadan bu yardımları yaptığı anlamına gelmez. Tüm bu yardımlar, Allah’ın melekler veya salih ruhlar vasıtasıyla gerçekleştirdiği bir lütuftur.
Peygamberlere iman eden ve onların getirdiği şeriata bağlı kalan her mümin, Allah’ın dostudur. Allah, dostlarını yalnız bırakmaz. Onlara hem hayatlarında hem de vefatlarından sonra yardım eder. Ölülerin ruhları, Allah’ın izniyle dirilere fayda sağlayabilir; bu, ne İslam’ın tevhid inancına aykırıdır ne de peygamberlerin öğretisine. Bilakis bu, Allah’ın müminlere verdiği bir müjdedir.”
Metin, İbn Teymiyye’nin Mecmû’u’l-Fetâvâ adlı eserindeki “Evliyanın Kerametleri” başlıklı ana metinlerden derlenmiştir.