|
YEDİNCİ HİKÂYE
Şeyh Muhammed Bin Vâsi dervişleri ile Râbia-i Adeviyye'nin ziyaretine
giderler. Görürler ki, çok eski ve yamalı elbiseler giymiştir, Şeyh
Muhammed:
— Ya Râbia, niçin böyle eskiler giyiyorsun?
— Ya Şeyh, ben, İslâm üzre değil miyim? İslâm'dan daha fazla aziz bir
şey olmadığına göre, benim eskileri giymemle İslâm asla zelîl olmaz.
Zira Din-i İslâm öyle bir zenginliktir ki, ona sahib olan asla fakir
olmaz.
— Ya Râbia, Rabbine sözün geçer, dua et de sana mal verip, yeni
elbiseler giysen olmaz mı?
— Ya Şeyh, Rabbine sözü geçip de dua edenlerin, dünyayı istemeleri çok
kötü bir şeydir. Zira, dünya mülkü fânî fakat âhiret mülkü bakî olduğu
için, bekasız bir şeyi istemek çok büyük bir hatadır. Kişiye lâzım olan,
ömrünün sonuna kadar, İslâm üzere bulunduğunun şükrünü îfada tembellik
etmemektir, diye buyurmuştur.
* * *
|