|
ALTINCI HİKÂYE
Bir kimse, yine bir kadının arkasından Ona tama ederek giderken, kadın
sorar:
— Niçin arkamdan geliyorsun?
— Seni seviyorum, onun için arkandan geliyorum.
— Yüzümü görsen ne yapardın? diyerek yüzünden peçesini indirince, o
kimse bir de bakar ki, gözler görmemiş derecede güzeldir. O dertli
kimsenin aşkı daha da artarak, kalbine bir ateş düşer. Kadın nihayet
varıp evine girer. Âşıkı da evinin önünde oturup hayrete düşerek, acaba
hayal mi görüyorum diye düşünceye dalar. Kadın evi üzerine çıkıp:
— Ya kişi, orada ne oturuyorsun. Var işine git. Yoksa akrabalarım seni
görürse helak ederler.
— Ey zamanın güzel kadını, eğer sen beni istemeseydin reddeder ve güzel
cemâlini göstermezdin. Ben de aşkın ateşine düşmezdim.
— Ey yiğit, herkes kendisini ancak âşıkına göstermek ister. Sen şimdi
git biraz aşk ateşi ile yanarak seyran eyle, der.
* * *
|